Cultuurwerf

expo “unter uns”

Leven met de kunst

Toen Alice in het konijnenhol viel, vond ze in wonderland haar wereld op zijn kop staan. Vaste eenheden zoals grootte, perspectief en tijd waren verdwenen. Dieren spraken met elkaar als mensen en tot leven gewekte speelkaarten domineerden het landschap.
Hetzelfde vergaat het ons, als we de tentoonstelling "unter uns" van Cornelia Brintzinger, Tim Ernst en Rebecca Thomas betreden. De wonderlijk verschillende werken complementeren zich tot een gezellige mysterieuze parallelle wereld. Hier kan men zich "zoals thuis" onder de kunst begeven en alleen in alle rust de kleine miniatuurwerelden van Ernst, de gedroomde toverlandschappen van Brintzinger of de zinnelijk verstorende sculpturen van Thomas te binnen te gaan.
De tentoonstelling is op eenvoudige wijze als een woning opgebouwd. Door de keuken (gepresenteerd door een serveerwagen, waarop tijdens de opening bowl en zoete hapjes aangeboden worden) betreed men de woonkamer om daarna in de slaapkamer te belanden. Zoals bij kunstenaars of verzamelaars thuis zijn de werken door elkaar gemixt.
Geleidelijk aan ontdekt men het uitzonderlijke:
Kwartels zonder kopje zeilen enthousiast op een houten boot (Thomas), treurende windmolens vergieten krokodillentranen (Ernst). Een nostalgisch boerenbed is van een kronkelige droomantenne voorzien.
In plaats van de zon gaat, aan de "verse friet" hemel, een over gedimensioneerde  kwal op (Ernst). De geciviliseerde mens wordt getransformeerd naar een woudgeest (Brintzinger), een perfecte vrouwelijke buste likt zich met een kunstmatig verlengde tong over de neus (Thomas).
Bij Thomas wordt het kunstmatige tot het natuurlijke, het natuurlijke tot het kunstmatige. Puur technisch gezien wordt hier niet geprobeerd de werkelijkheid af te beelden. Het gaat om het creëren van nieuwe wezens met hulp van contrasterende oppervlakte structuren en verschuivingen van werkelijkheden (slangenhuid als tong enz.)
Bij Ernst loopt de humor als een dragend element door zijn oeuvre. Spelenderwijs combineert hij de technieken van de oude meesters met Kippenbergachtige gestes en ready made details zoals poppenogen en spoorwegfiguren. Op een woeste olieverfberg spelen twee miniatuur figuren elkaar een tennisbal toe, die zo klein is dat men hem met blote ogen bijna niet kan herkennen.
Brintzinger blinkt uit met een zelfontwikkelde zeefdruktechniek, die zulke fijne details toelaat, dat men met verbazing aan de lichtinval van een Vermeer herinnerd wordt. De meeste drukken zijn in een gereduceerde kleur gehouden en thematiseren de teruggang van de mens naar de natuur.